Bir seni günesim, bir babami, bir de terliklerimi
birakmistim geldigim yerde

Bir ilkbahar gununde guller gibi kokan Medine'de dunyaya
gozlerimi acmistim. Dogdugum hastane senin Ravzanin hemen
yani basinda oldugu icin,duydugum ilk koku senin bahcenin
gul kokulari olmus.

Babam gelip de daha kulagima ezan okumadan,
kulaklarim senin mescidinin ezan sesleriyle sereflenmis. 40
gunluk oldugumda ilk
ziyaretimide senin Hane-i Saadetine yapmisim. Ilk adimlarimi
senin Ravzandaki mermerlerinde atmis ve Rabbimle ilk
bulusmami, ilk secdemi senin mescidinde yapmisim. Hemen hemen
yaptigim her ilkte sen varsin. Daha konusmasiniogrenmeden seni
sevmeyi ogrendim ben.

Belki seni cok tanimazdim ama, sanki bana cok cok
yakinmissin gibi severdim seni. Senin evini her ziyarete
gelisimizde seni gormesek bile senin varligini hisseder,
evinden her ayrilisimizda
huzunlenirdik.Cocuklar evde sikilinca babalari parka, eglence
yerlerine gotursun isterler. Biz Medine'de yasadigimiz surece
hic
babamizdan parka goturmesini istemedik. Bizim canimiz sikilmaz
miydi acaba hic? Sanirim Medine'deki hicbir cocugun cani
sikilmazdi. Cunku orada hicbir yerde olmayan gul
bahcesi ve bahcenin biricik efendisi vardi. Bizim vaktimizin
cogu o bahcede gecerdi. Senin bahcenin mermerlerine ayakkabi
ile basamazdik.
Yalinayak dolasirdik mermerlerin ustunde. Kim bilir, korkardik
belki de
bahcenin gullerine basivermekten. Yazin mermerler ayaklarimi
yakardi.
Olsun bu da bizim hosumuza giderdi. Babama sormustum bir
seferinde

- babacigim neden Medine bu kadar sicak diye.

Babam da
- evladim Medine'de iki tane günes var da ondan,
derdi.

- Nasil olur babacigim, gunes bir tane degil mi? derdim.

Babam gulerek

- bak yavrum dogru, butun dunyayi isitan bir gunes var ama
bir de alemleri isitan ve aydinlatan gunes var. O gunes de
Medine'de olunca sicaklik iki kat oluyor.

Babamin bu cevabi hosuma giderdi ve isinirdim.

Gercekten de ayaklarimizi mermerler isitiyordu ama senin
gunesin de, sicakligin da icimizi isitiyordu. Medine'den
ayrildigimizdan beri
belki ayaklarimiz isiniyor ama icimiz bir turlu isinamiyor.
Cunku gunesimizin en buyugunu orada birakmistik. Ben gunesimi
kaybetmistim. Onun evine, bahcesine gidemiyordum artik. Geri
isigi ta buralarda bizi aydinlatiyordu ama
icimi isitmasi icin onun Ravzasinda yalinayak kosmam lazimdi.

Evet, bahcende yururken ezanlar okunurdu. Oyle guzel okur ki
Medine muezzini ezani, sanki Bilali Habesi okuyor
sanirsiniz. Namaz kilmak icin Mescide kostururduk, bilir
bilmez. Babamin yaninda namaz kilardik. Buyuk sutunlarin
altindan gelen soguk havadan saclarimizi savurturduk. Zemzem
bardaklarindan guller yapardik. Namaz kilarken yanimiza
usulca bir kedi sokulurdu. Babam 'incitmeyin sakin, onlar
Ebu Hureyrenin kedileri' derdi, biz de inanirdik senin
Mescidine kediler de girebilirdi. Sen cok iyi bir ev
sahibiydin cunku.

Carsamba gunleri hep Uhud'a giderdik. Senin cok sevdigin
amcani ziyaret etmeye, o bizim de amcamizdi. Kardeslerimle
Ayneyn tepesine ikar oradan Uhud'da yatan 70 sehide selam
verirdik.

Uhud dagina her baktigimizda sanki orada seni gorur gibi
olurduk. Uhud'da senin Ravzanin kokusu gibi gul kokardi.
Orasi da ayri bir gul bahcesi idi sanki.

Iste benim yedi senem ki en degerli en guzel yillarim senin
koyunde, senin gul bahcende, senin savastigin yerlerde sanki
yanimda sen varmissin gibi seninle dopdolu gecti. Seni
gormesem de seninle yasamaya o kadar alismistim ki senin
yanindan ayrilirken sanki bir yanim, bir canim, bir param
orada kalmisti.

Buralari bana gurbet oluverdi.

Elimde olsa hemen yanina kosar gelirim ama hep
buyuyunce gidersin diyorlar. Ben sirf senin yanina gelebilmek
icin buyumek istiyorum. Senin yanina geldigim zaman buyumus
bile olsam bahcendeki mermerlerde yalinayak dolasacagim. Ta ki
gunesin icimi isitana kadar. Senin hasretinden icim usuyor.
Belki hasretin herkesi yakar, beni de isitiyor iste. Cunku
benim ruhum dogdugumdan beri senin sevginle isinmaya aliskin.

Senin sicakligina o kadar muhtacim ki. Ne olur ben sana
gelemesem bile sen beni hic birakma. Isiginla gecelerimize
nur ol.

Sicakliginla butun zerrelerimizi isitiver. Hani sana
Medineyken komsuyduk ya, evlerimiz birbirine cok yakindi.
Senin varligin bize guven verirdi hep. Yine oyle ol, ara sira
da olsa evimizi sereflendiriver. Hem benim adim Nebi, aynen
seninki gibi. Bu ismi bana seni cok seven bir dostun koymus.
Diger adim da Muhammed, yine senin gibi. Bu ismi de canim
babacigim koymus. Buraya gelirken senin köyünde biraktigimiz
babacigim.

Sana benzeyen bir yanim daha var. Ben de senin gibi babasiz
buyuyorum. Ben cok sansliyim,sen bize asla yetimligimizi
hissettirmedin.

Medine'den ayrildigimizdan beri sanki sen hep yani
basimizdaymissin gibi hissediyorum.

Geceleri korkmadan guvenle uyuyorum hep. Seni tanidigim ve
seni sevdigim icin Rabbime binlerce kez tesekkur
ederim.Babam senin koyunde kalmisti. Biz babamin cenazesini
gomerken agabeyimin terlikleri babamin kabrine dustu ve orada
kaldi. Ben o terlikleri cok kiskandim. Cunku abimin terlikleri
hep babamla
kalacakti. Babami son ziyaret edisimizde bende kimse gormeden
terligimi babamin kabri ustune gomuverdim. Iste simdi benim
terligim de hep babamla kalacakti.

Evet demistim ya bir gunesimi, bir babami, bir de
terliklerimi birakmistim geride. Babam ve terliklerim hep
oradaydi,gelemezlerdi. Ama gunesim hep yanimizdaydi.
Yetimlerin efendisi, yetimlerini hic isiksiz birakir mi?
Dunyanin bir ucuna gitmis olsaydik bizi birakmayacagini
biliyordum.

Gozumuz gonlumuz seninle aydinlanir efendim.
Ruhumuz, icimiz sicakliginla isinir.

Bir gun sana gelisim gec bile olsa bana,
Gul bahcesinin mermerlerinde yalin ayak kosmak ..

Ta ki askinla, sevginle butun bedenim yanip
kavrulsun. Terliklerimi biraktigim o guzel mabed son duragim
olsun.